ജീവിതം എന്ന പുസ്തകത്തിലെ ഒരു അദ്ധ്യായം കൂടി ഇവിടെ തീരുകയാണ് . പല ഓര്‍മകള്‍ക്കൊണ്ട് എനിക്ക് ഈ വര്ഷം വളരെ വിലയേറിയതായിരുന്നു . ചിലതെന്നെ സന്തോഷം കൊണ്ട് വീര്‍പുമുട്ടിച്ചപ്പോള്‍ ചിലത് എന്നെ വേദനയില്‍ മുക്കികളഞ്ഞു . പലപ്പോഴും എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ എന്നെ സംശയത്തിന്റെ ആരണ്യത്തിലെത്തിച്ചു . ജീവിതത്തിനു ഒരു ലക്ഷ്യം വേണമെന്ന് അതികഠിനമായി ആഗ്രഹിച്ച ദിനങ്ങള്‍ . അങ്ങനെ പല ദിനങ്ങളും കടന്നു പോയി . പക്ഷെ ഈ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ആകെ ഒരു ശൂന്യതയാണ് . ഇനി എന്ത് എന്ന് മാത്രമാണ് ഇപ്പോള്‍ മനസ്സ് ചോദിക്കുന്നത് . ഇപ്പോള്‍ ഈ നിമിഷം ഞാന്‍ പ്രത്യാശിക്കുകയാണ് ഇനി ഒരിക്കലും ആ ചോദ്യം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഉയര്‍ന്നു കേള്‍ക്കല്ലേ എന്ന് . അതിനായി പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷകളുമായി ഞാന്‍ വരവേല്‍ക്കുന്നു നിങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഈ പുതുവല്‍സരത്തെ . ..........

ഞാന്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ആണ്.പക്ഷെ മറ്റുള്ളവരെ അപേക്ഷിച് എനിക്ക് പല വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.നിങ്ങള്‍ ആരും തെറ്റിദ്ധരിക്കേണ്ട.മാനസികമായി എനിക്കുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവരുന്നത്.എനിക്കൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ട്. എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന ദൈവം പെട്ടന്ന് കേള്‍ക്കുന്നതായി.അതിനൊരു കാരണം ഉണ്ട്.ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് അത് എന്തായാലും അതിനുള്ള മറുപടി എനിക്ക് വളരെപ്പെട്ടന്ന് ലഭിക്കാറുണ്ട്.നിങ്ങളില്‍ ചിലരെങ്കിലും  ഞാന്‍ ഒരു അമാനുഷികത ആണ് പറയുന്നതെന്ന് ചിന്തിച്ചേക്കാം.എനിക്ക് അങ്ങനെ അമാനുഷികശക്തി ഒന്നും ഇല്ല.പക്ഷെ എനിക്കൊരു കഴിവുണ്ട്.നമുക്കെല്ലാവര്‍ക്കും ആവശ്യം ആയ ഒരു കഴിവ്.ഞാനും എന്റെ ദൈവവും തമ്മില്‍ ഒരു പാലം ഉണ്ടെന്നു വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.ആ പാലത്തിലൂടെ എനിക്ക് ദൈവത്തോടും ദൈവതിനെന്നോടും സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട്.പലരുംകരുതാറുണ്ട് "ഞാന്‍ ഇത്രയൊക്കെ പ്രാര്‍ഥിച്ചിട്ടും എന്റെ ഈശ്വരന്‍ എന്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് മറുപടി തരുന്നില്ലെന്ന്." പക്ഷെ അത് അങ്ങനെ അല്ല ആ ശക്തി നമ്മോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.പക്ഷെ അത് നമുക്ക് മനസിലാകുന്നില്ലെന്നു മാത്രം .അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ ആ സൂചന ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല . ആ സൂചന മനസിലാക്കാനുള്ള അകക്കണ്ണ് നമുക്ക് ഇപ്പോഴും ഉണ്ടാകണം.ഇത് ജീവിതത്തിലെ പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും ഒരു നിര്‍ണായക സ്ഥാനം വഹിചേക്കാം.
                                                    ഞാന്‍ എന്റെ ദൈവത്തെ കുറിച്ച് പുകഴ്ത്തി പറയാനോ അല്ലെങ്കില്‍ ദൈവം എന്നൊരു വസ്തുത ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നവരോട് അത് തെറ്റാണു എന്ന് സ്ഥാപിക്കാനോ അല്ല ശ്രമിക്കുന്നത്.മറിച് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ അങ്ങനെ ഒരു പോസിറ്റീവ് എനര്‍ജി അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു വെളിച്ചം നമുക്ക് നമ്മുടെ ഈ ജീവിതത്തില്‍ വേണം .ഇതായിരികണം നമ്മുടെ വഴിക്കാട്ടി. ലോകം എന്ന ഇരുള്‍ നിറഞ്ഞ വഴിയിലെ വഴികാട്ടി.
                                     

അങ്ങനെ ഒരു പോരാട്ടം കഴിഞ്ഞു.ഇനി വിജയമാണോ തോല്‍വി ആണോ എന്നുമാത്രമേ അറിയാനുള്ളൂ.ഇപ്പോള്‍ പലരും എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു ഞാന്‍ ഏത് കോഴ്സ് ആണ് ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നതെന്ന്.അതിനെല്ലാവര്‍ക്കും ഉള്ള മറുപടി ആണ് എന്റെ ഈ പോസ്റ്റ്‌.ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഒരുപാട് കണ്‍ഫ്യൂഷനില്‍ ആണ്.ഇനി നിങ്ങള്‍ ആയി അതിന്റെ ആക്കം കൂട്ടാന്‍ ശ്രമിക്കരുത്.
                                           ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ഇപ്പോള്‍ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്.ഞാന്‍ ഒരു പുസ്തകം എഴുതാന്‍ പോകുകയാണ്.അതെപ്പോള്‍ പൂര്‍ത്തിയാകും എന്നെനിക്ക് പറയാന്‍ കഴിയില്ല.എല്ലാവരുടെയും സപ്പോര്‍ട്ട് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ ഒരു ചെറിയ ഇടവേള എടുക്കാമെന്നു കരുതിയാണ് കഴിഞ്ഞ മാസം  ഒന്നും പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാതിരുന്നത് ..മാത്രമല്ല ഈ മാസവും ഞാന്‍ ഒന്നും പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല.....എന്റെ പരീക്ഷകള്‍ കഴിയുന്നത് വരെ ഒരു ഇടവേള എടുക്കണമെന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്‌....പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാന്‍ നടത്തിയ ഒരു യാത്രയാണ് ഈ പോസ്റ്റ്‌ എഴുതുവാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് .......സാധാരണ ഞാന്‍ പലതും പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത് എന്റെ ആ സമയത്തെ മനസിനെ ആശ്രയിച്ചാണ്‌ ..എന്നാല്‍ ആദ്യമായി ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ മനസ്സില്‍ മുന്പേ കുറിച്ചിട്ട് എഴുതുകയാണ് ......
                        നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ നേട്ടങ്ങളും നഷ്ടങ്ങളും എന്താണ് ???????അപ്പോള്‍ എന്നെപോലെ തന്നെ നിങ്ങള്‍ക്കും ഒരു പട്ടിക തന്നെ വിശദീകരിക്കാന്‍ ഉണ്ടാകും....എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതൊരു നേട്ടമോ നഷ്ടമോ ആണോ??? അല്ല എന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ ഇന്നത്തെ അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ പറയും..
ഇന്ന് ഞാന്‍ ബസ്സില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ ഒരു മധ്യവയസ്കയും മകനും കയറി ..മകന് കണ്ടപ്പോള്‍ മനസിലായത് ബുദ്ധി വളര്‍ച്ച കുറവാണെന്നാണ്....അവര്‍ കയറി വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.അവരെ കണ്ടപാടെ ഒരു യുവതിയും പ്രായമായ മറ്റൊരു സ്ത്രീയും അവരുടെ സീറ്റ്‌ അവര്‍ക്കായി നല്‍കി..എങ്കിലും ആ സ്ത്രീ മകനെ മാത്രം ഇരുത്തി മറ്റേ സീറ്റ്‌ തനിക്ക് സീറ്റ്‌ തന്ന പ്രായമായ സ്ത്രീക്കും നല്‍കി .അവര്‍ എന്റെ അടുത്താണ് വന്നുനിന്നത്...എന്റെ ബാഗിന്‍റെ ഭാരം കണക്കിലെടുത്ത് അവരുടെ നോട്ടം ഞാന്‍ വകവച്ചിരുന്നില്ല ..എന്നാല്‍ ആ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ ആ സ്ത്രീയെ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവര്‍ എന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടം ഇപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല..
                      സ്വന്തം സുഖം ഉപേക്ഷിച്ചു മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന ഉപകാരത്തിനു പ്രതിഫലമായി അവരുടെ മുഖത്ത് നിറയുന്ന പുഞ്ചിരി ആണ് നമുക്ക് ഈ ജീവിതത്തില്‍ കിട്ടാവുന്ന ഏടവും വലിയ നേട്ടവും, സമ്പാദ്യവും..
അതുപോലെ അങ്ങനെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടര്‍ത്താന്‍ ലഭിക്കുന്ന അവസരം പാഴാക്കുന്നതാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം എന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നു ........എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പൊള്ളുന്ന ഓര്‍മയായി അതിന്നാല്‍ തന്നെ ഈ ദിവസം എന്നും അവശേഷിക്കും ......എന്നെ പോലെ നിങ്ങളും ബുധിശൂന്യരാകാതെ അവസരങ്ങള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തട്ടെ  എന്ന് ഞാന്‍ ആശംസിക്കുന്നു.